lente

lente

KLIK op een foto om hem groter te bekijken.

KLIK op een foto om hem groter te bekijken.

zaterdag 12 november 2016

Waarom gebruik ik bijenwas in mijn zalfjes?

Bijenwas is een natuurlijke was en wordt in de bijenkorven van de honing bijen geproduceerd.

Het is een van de oudste cosmetische ingrediënten en werd al gebruikt door de oude Grieken in hun crèmes (welke bestonden uit een combinatie van bijenwas, olijfolie en (rozen)water) vanwege de verzachtende, voedende en verkoelende werking. Bijenwas bevat vele voedingsstoffen zoals vitamine A, vetzuren en meer dan 50 verschillende andere (organische) stoffen.

Bijenwas heeft in huidverzorging meerdere functies: het wordt vaak toegevoegd als emulgator en verdikkingsmiddel omdat het zorgt dat crèmes een romige, dikke textuur krijgen die makkelijk en gelijkelijk uit te smeren is. Daarnaast heeft bijenwas een enorm hoog gehalte aan vitamine A, wat onontbeerlijk is voor normale (huid)celontwikkeling en -vernieuwing. Daarnaast bevat bijenwas een enorme concentratie caroteen.

Bijenwas heeft het een verjongend effect op de huid, herstelt de huidstructuur en stimuleert de metabolische processen. Het wordt goed geabsorbeerd, legt als het ware een waterproof beschermlaagje op de huid, geeft een zacht huidgevoel en werkt vochtinbrengend (ideaal dus bij droge huid).

Indien toegevoegd aan een haarproducten beschermt bijenwas droog en beschadigd haar tegen invloeden van buitenaf en versterkt het de (wimper)haar. Ook in mascara’s heeft bijenwas een emulgerend effect: het mengt en bindt de ingrediënten op olie- en waterbasis met de andere ingrediënten zoals pigmenten en zorgt ervoor dat de mascara zicht hecht aan de wimpers zodat de mascara niet op de huid rond de ogen wordt overgebracht tijdens het knipperen of andere oogbewegingen. Net als de werking in haarproducten zorgt het voor bescherming van de wimpers en versterkt het de wimperhaar.

Producten die bijenwas bevatten vormen een effectieve barriere die beschermt tegen de invloeden van buitenaf. Bijenwas heeft ongekende kalmerende en verzachtende eigenschappen.



maandag 10 oktober 2016

Cirtroenmelisse ( Melissa officinalis )


Citroenmelisse is een van de heerlijkst geurende kruiden. De Citroenmelisse werkt medicinaal, zoals de naam officinalis aangeeft.

Citroenmelisse komt van oorsprong uit de bergstreken van Zuid-Europa maar verspreidde zich naar alle middeleeuwse kloostertuinen in Europa. Het is nu voornamelijk een tuinplant. Citroenmelisse groeit makkelijk en overvloedig zodat je er ook flink wat van kunt plukken.

Citroenmelisse thee
Citroenmelisse thee is erg fris van smaak en kan gezet worden van verse of gedroogde bladeren.
De smaak van citroenmelisse is het beste vóór de bloei. Je kunt er langer van genieten als je tussendoor de bloemen uit de plant verwijdert. Koud als ijsthee ook erg lekker!

Eetbaarheid
Je kunt verse citroenmelisse door de sla doen, of als smaakmaker gebruiken bij visgerechten, soepen, sauzen en omeletten. En je kunt limonade/siroop en/of likeur maken met citroenmelisse.

Plukken om te drogen
De beste tijd om te plukken is vlak voor de bloemknoppen opengaan op een beetje een sombere dag omdat dit het moment is waarop de bladeren het maximum aan etherische olie bevatten, rond eind juni/begin juli. Behandel de bladeren voorzichtig. Het drogen moet in een goed geventileerde ruimte gebeuren omdat de bladeren anders bruin kleuren. Bewaren in goed afgesloten potten.

Kweken van Citroenmelisse
Citroenmelisse is een vaste plant die uitgroeit tot een mooi dicht bladerstruikje. De Citroenmelisse wordt tot 60 cm hoog. Er komen in de zomer kleine bloemen in die wit bloeien. De Citroenmelisse is een makkelijke plant, die weinig voeding vraagt. Om lekker fris blad te verkrijgen moet de Citroenmelisse wel op wat vochtige grond staan.

Oogst van de Citroenmelisse
Het hele seizoen kan het blad worden geoogst. Het beste is de smaak voor de bloei. Die tijd is op te rekken door de bloemen te verwijderen uit de plant.

Zalf
Citroenmelisse zalf een bijzondere bestrijder van o.a. koortslippen. Zowel om de koortslip te stoppen als te voorkomen bij de eerste tintelingen. Ook werkt de zalf preventief tegen muggen en helpt het bij muggen jeuk.

Onderaan deze blog leg ik uit hoe je de zalf zelf kan maken!

De (vermeende) geneeskrachtige werking van Citroenmelisse:
  • Stress verminderend en ontspannend
  • Tegen slapeloosheid
  • Verlichtend bij depressies
  • Gunstige werking voor een regelmatige hartslag
  • Gunstige werking op de spijsvertering
  • Gunstige werking bij problemen met de ingewanden
  • Verlichtende werking bij Astma en bronchitis
  • Tegen migraine
  • Tegen misselijkheid en braakneigingen
  •  Menstruatiecyclus regulerend
  • Uitwendig gebruik bijvoorbeeld in het badwater
  • Tegen huidproblemen
  • Tegen zwemmers eczeem en voetschimmel

Tips:

Plant Citroenmelisse bij de kool!
Citroenmelisse houdt het koolvliegje op een afstand.

Bijenplant!
De citroenmelisse is een zeer geschikte plant om bijen te lokken naar de tuin. De Citroenmelisse wordt zelfs wel eens bijenplant genoemd.

Citroenmelisse tegen muggen!
Citroenmelisse heeft een soortgelijk effect als DEET: wrijf het over je lichaam om steken van muggen te voorkomen. De citroenmelisse houdt muggen dus op een afstand. Dit maakt de citroenmelisse een zeer geschikt kruid om naast het terras te planten, waar je op zomeravonden graag zit.

Insectenbeet!
Wanneer je een insectenbeet hebt, kun je met de verse bladeren van dit kruid over de gestoken huid wrijven. Het werkt verlichtend.

Slechte adem!
Kauw bij slechte adem enige tijd op een vers melisse blaadje om de geur van de adem te neutraliseren en te overstemmen.


Zelf Citroenmelisse-zalf maken
De zalf wordt gemaakt op basis van citroenmelisse bladeren die 3 tot 4 weken in de olie trekken.

Benodigdheden voor de Citroenmelisse-olie:
verse (of gedroogde) citroenmelisse bladeren
biologische olijf- of zonnebloemolie
1 schone glazen pot met deksel (bijv. jam potje)
1 schoon flesje

Aan de slag:
Pluk de citroenmelisse
Laat ze een uur liggen zodat er al wat water uit de plant verdampt
( of gebruik voor gedroogde blaadjes)
Knip ze in kleine stukjes en doe het in het glazen jam potje
Vul het potje tot 3/4 met de kruiden.
Vul het potje verder aan met de olie
Zet de pot 3 tot 4 weken op een warme zonnige plek op de vensterbank
Zeef de bladeren uit de olie
Schenk de olie in flesjes
Bewaar deze op een donkere koele plaats

Benodigdheden Citroenmelisse Zalf:
100 ml citroenmelisse-olie
20 gram bijenwas
potje met deksel

Aan de slag:
Verwarm de citroenmelisse olie au-bain-marie.
Voeg de bijenwas toe en roer het goed door elkaar totdat de bijenwas gesmolten is
Giet de zalf in een schoon potje
Laat het afkoelen en sluit het af met een deksel
of
De bijenwas in een pan au-bain-marie verwarmen tot het smelt. Als de bijenwas gesmolten is de kruidenolie al roerend toevoegen. Als er een mooie gelijkmatige vetmassa is ontstaan, de pan uit het waterbad nemen. Nog even goed roeren. Dan een uur laten rusten, nogmaals doorroeren en m.b.v. een spatel in kleine potjes doen.

Goed gesloten is de zalf ongeveer een jaar houdbaar. 

nieuwe jonge blaadjes in het voorjaar...



zondag 25 september 2016

Salsa uit de moestuin

mmm... lekker veel tomaatjes uit de moestuin...
Salsa maken dus!

hoe?
simpeler kan niet, men neme:

  • 2 rijpe tomaten
  • een halve (rode) ui
  • 1 teentje knoflook
  • 5 gr peterselie
  • limoen (citroen) 
  • vers pepertje
  • peper en zout

  • Snij de tomaten in zo klein mogelijk blokjes.
  • Snipper de ui en het pepertje (zonder zaadjes) fijn en pers het teentje knoflook.
  • Hak de peterselie fijn.
  • Meng alles door elkaar en maak de salsa op smaak met wat peper en zout en wat limoen(citroen)sap.

    lekker met tortilla chips!!

zaterdag 17 september 2016

De stokroos, wat een beauty!!

Wat zijn ze toch mooi! 
 
Met rijen tegelijk en in allerlei kleurtjes, van peach-gelig tot rose-rood: stokrozen. 

In het Latijn heet de Stokroos - Alcea Rosea. Ze groeit makkelijk en komt dan ook in vele tuinen voor. De bijen, wespen en hommels zijn er dol op.

De stokroos is een tweejarige plant die je zelf eenvoudig kunt opkweken uit zaad. Als je het rijpe zaad zaait in augustus/september, kan de plant, afhankelijk van het weer, het volgende jaar al bloeien. Zaai je de zaden in de lente, dan zal alleen het blad zich ontwikkelen en moet je nog een jaartje geduld hebben.
Ze groeit op zandgrond en kan goed tegen droogte. 
Even wat stoeptegels er uit doen en dan heb je al plaats voor de stokroos.
Geef de stokroos een zonnige plaats en knip de uitgebloeide bloemstengels af.

De stokroos is schitterend om te zien maar wat kun je er nog meer mee?

De stokroos heeft schijnbaar een ontstekingsremmende werking en ze zeggen dat het onder andere werkt tegen: bronchitis, keelontsteking, darmontsteking en blaasontsteking.
Een extract gemaakt van de wortel van de stokroos ook nog eens goed zijn voor de werking van je nieren.
De bloem is eetbaar, dus deze kun je zeker gebruiken om je eten mee te versieren.

Van de bijna geurloze bloemen van de stokroos (Alcea rosea) kan een thee gezet worden die je kunt drinken bij hoest en bronchitis. De bloemen werken namelijk bij slijm in de luchtwegen. Het maakt niet uit welke kleurvariatie je neemt.

Hier een thee receptje:
Was de bloemen goed in een waterbadje.
Laat de kontjes lekker zitten deze helpen juist mee in de werking van de thee.
Doe 3 Stokroos Bloemknoppen in een grote beker of glas en giet er dan heet water op. Laat dit 5 minuutjes intrekken en haal dan de bloem eruit.
Drink dan de thee op.
Het is een zeer veilig kruid, je kan er drie kopjes per dag van drinken. De bloemen kun je ook drogen en aan je eigen theemengsel toevoegen voor wat extra kleur.
stokroos bloemen aan het drogen...
De slijmstoffen in de bloemen hebben niet alleen een verzachtende werking op de slijmvliezen van mond, keel, maag en darmen, maar ook op de slijmvliezen waar ze niét direct mee in contact komen zoals de luchtwegen. Er vormt zich een dun slijmlaagje die het rauwe gevoel bij bronchitis kan verlichten, de hoestprikkel kan verminderen en de genezing van het onderliggend slijmvlies bevordert.

De stokroos is nauw verwant aan heemst en kaasjeskruid, die een soortgelijke werking hebben.

De Stokroos geeft ontspanning. Niet alleen lichamelijk,maar ook geestelijk. Het helpt emoties te verwerken en geeft traumatische gebeurtenissen een plaats.
De zachte kleur van de stokroos zorgt dat alles lichter aanvoelt. Het maakt je hart open. Stokroos zorgt voor verwerking en zorgt dat je weer een licht gaatje ziet.







appels appels appels

Afgelopen herfst hebben we de appelboom eens goed gesnoeid en dit jaar zijn we beloond met heel veel appels!
Helaas zijn ze heel zuur...
In de appeltaart zijn ze wel lekker...maar na 2 appeltaarten waren er nog heel veel over!
En ik kan niet aan de gang blijven met appeltaart...
Ik heb vandaag dus maar eens appelmoes gemaakt; zonder suiker natuurlijk want dat wil ik zoveel mogelijk vermijden.
Het is verbazend simpel.

Wat heb je nodig:
  • 1 kg appels
  • 1 tl kaneel
  • water
  • te zuur? voeg dan wat Stevia toe i.p.v. suiker
Bereiden:
Schil de appels, snij in parten en verwijder het klokhuis.
Doe de appels in een pan, voeg een bodempje water toe en een flinke theelepel kaneel.
Breng het water aan de kook en laat de appels tot moes koken.
Laat even afkoelen en gebruik de staafmixer om een gladde moes te maken.
Wil je liever een appel compote, dat kan natuurlijk ook. Je hoeft dan geen staafmixer te gebruiken, je appelmoes is gelijk klaar voor gebruik.
(eventueel wat Stevia toevoegen voor meer zoet)

Om de appelmoes te bewaren heb je een (aantal) glazen pot(ten) nodig. Zorg dat de pot goed schoon is, en helemaal droog. Schep de lauwwarme appelmoes in de pot, draai het deksel stevig op de pot en zet de pot op zijn kop weg. De appelmoes is zo zeker een aantal weken houdbaar!
Natuurlijk kun je de appelmoes ook heel goed invriezen!

heel veel appels!



woensdag 7 september 2016

Heermoes is meer dan een woekeraar!

Heermoes (Skeletkruid / Akkerpaardestaart / Lat. Equisetum arvense, Engels: Horsetail) wordt door menig tuinbezitter als zeer irritant ervaren omdat het enorm kan woekeren en bijna niet weg te krijgen is! Heermoes is één van de oudste planten op aarde, het kwam al in het Carboon voor (350-250 miljoen jaar geleden). Een echte overlever en een heel bijzonder plantje dus!
Omdat het een woekeraar is, is het verstandig om hem niet in je tuin te zetten maar deze in het wild te oogsten. 


Heermoes heeft gelede stengels, waarbij op de knopen een krans van eveneens gelede zij-takjes staat.
Net zoals varens, wolfsklauwen en mossen plant Heermoes zich voort door middel van sporen. Bij heermoes bevinden de sporendoosjes (sporangioforen) zich bovenaan bladgroenloze, bruinachtig-beige onvertakte stengels, die je in het vroege voorjaar ziet opduiken. Nadat de sporen gerijpt en uitgezaaid zijn sterven de fertiele stengels af, en duiken de bekende groene ‘dennentak-achtige’ stengels op.



In Nederland komen verschillende soorten Heermoes voor, maar de meeste daarvan zijn minstens licht giftig. Enkel heermoes (Equisetum arvense) mag medicinaal worden toegepast, en het is dus belangrijk om heermoes in elk geval te kunnen onderscheiden van de soorten die (ook) algemeen voorkomen, zoals lidrus (E. palustre) en holpijp (E. fluviatile). Ook het onderscheid met schaafstro (E. hyemale) kan hier en daar belangrijk zijn, omdat deze zeldzame paardenstaart plaatselijk toch talrijk kan voorkomen.

Het is dus belangrijk de plant met zekerheid te kunnen herkennen.
Je kijkt daarom naar volgende kenmerken:
Bij de goede Heermoes zit de bloeiaar (het sporendoosje) nooit aan de groene plant, maar aan een bladgroenloze bloeistengel die in het begin van de lente te vinden zijn. 

Lidrus daarentegen heeft zijn bloeiaren bovenaan zijn groene stengels.
Een Heermoes in een zeer vochtig gebied (bv moeras) zal meestal lidrus zijn en kun je ds beter laten staan.


Heermoes is zeer mineraalrijk en bevat vooral silicium, kalium, calcium, magnesium, ijzer, zink en selenium. Ook bevat het vitamine C, provitamine A, B1, B2 en B3. Heermoes is een weerstandkruid.
Heermoes werkt volgens zeggen op de volgende kwalen geneeskrachtig in de vorm van een voetbad, als kompres of als zalf: slechte nagels, fistels, zweetvoeten, schimmelinfectie, zwemmerseczeem en wintertenen.
Heermoes
herstelt, versterkt en versoepelt: skelet, kraakbeen, pezen, gewrichtsbanden, huid, haar, nagels.
Heermoes stimuleert de aanmaak, het herstel en de souplesse van bindweefsel. Het kiezelzuur, de flavonoíden en saponinen zijn verantwoordelijk voor deze bindweefselversterkende werking. Alles wat met bindweefsel te maken heeft: kraakbeen, pezen, gewrichtsbanden, huid, haar en nagels, wordt elastischer. Het verouderingsproces wordt in zijn algemeenheid afgeremd.
Heermoes doet wonden sneller genezen. 


De olie en de zalf worden gemaakt van het hele kruid:
  • Verzamel Heermoes op een schone plaats
    • Droog het voordat je het gebruikt: niet gedroogde kruiden bevatten veel water waardoor je olie eerder kan gaan bederven.
  • knip het in stukjes en doe het in een schone pot ( ¾ vol )
  • vul de pot met een biologische olie (olijfolie, zonnebloemolie o.i.d.)
  • laat de pot minstens 8 weken staan in de zon ( bv. de vensterbank)
  • schud of roer regelmatig
  • zeef de olie door een fijne doek of zeef ( ik gebruik een lege theezak)
  • bewaar de olie in een afgesloten donkere fles
  • of maak er zalf van:
    – warm de heermoes-olie au bain marie op
    voeg bijenwas toe en warm het langzaam op.
    – voeg een paar druppels lavendel-olie toe voor de geur
    – wanneer de bijenwas gesmolten is, schenk je de vloeibare zalf in een potje.
    – Laat de zalf afkoelen. De zalf is dan klaar voor gebruik.
    Of:
    De bijenwas in een pan au-bain-marie verwarmen tot het smelt. Als de bijenwas gesmolten is de kruidenolie al roerend toevoegen. Als er een mooie gelijkmatige vetmassa is ontstaan, de pan uit het waterbad nemen. Nog even goed roeren. Dan een uur laten rusten, nogmaals doorroeren en m.b.v. een spatel in kleine potjes doen.



    Bovenstaande methode is het beste en geeft de krachtigste olie maar wil je geen 8 weken wachten? Dan kun je deze snellere maar ingewikkeldere methode proberen:

    100 gram gedroogde kruiden of 200 gram verse kruiden
    4 dl plantaardige olie (ik gebruik biologische zonnebloemolie)


    Makkelijker de juiste verhouding afmeten:
    neem een pot en vul deze voor 3/4 met kruiden, vul hem voor de rest met olie...
     
    • Breng eerst een pan met water aan de kook en zet het vuur lager. 
    • Plaats hierboven een kleinere pan of schaal.
    • Doe daar de plantaardige olie en de kruiden in en sluit alles goed af met een deksel. 
    • De olie en kruiden worden au bain marie verwarmd. De olie komt dus nooit in direct contact komt met de warmtebron. 
    • Nadat de olie en kruiden goed verwarmd zijn, moet het mengsel minimaal 2 uur blijven staan zodat het kan afkoelen. 
    • Hierna filter je de olie door een doek of filter in een schone kom. 
    • Verwijder nu het gebruikte kruid en herhaal het hele proces met verse kruiden, zodat de olie twee keer zo krachtig wordt. 
    • Doe de olie het liefst in donkere, glazen potten en bewaar deze op een donkere plaats. 
    • Zet de naam van de olie en de datum van bereiding op de flessen.

weetjes:

Equisetum is een apart plantje dat door zijn bloei- en groeiwijze veel belangstelling trekt. De wortelstok zit diep in de grond en vormt in het voorjaar roodachtige stengels. Na enkele weken komen onvruchtbare, groene stengels boven de grond die zich vertakken en een pluimachtig uiterlijk krijgen. Bij de boeren is deze plant niet zo geliefd: de wortel zit zo diep in de grond dat de plant haast niet te verwijderen is. Hij heeft dan ook de scheldnaam “akkerpest” gekregen. Andere namen voor de plant zijn “heermoes” of “paardenstaart”. Heermoes houdt van vochtige en leemachtige grond. Zo kijkend naar de plant valt meteen het “rechte” en “fiere” karakter van de plant op. Hij is zo taai dat de handen kapot gaan als men probeert de plant er zo even uit te trekken. Hoe sterk en ook ruw die stengels zijn, blijkt uit het feit dat men vroeger de stengels gebruikte als schuurmiddel! De naam zou afkomstig kunnen zijn van de Latijnse woorden “equis” (paardenstaart) en seta (borstel/ staart). De Nederlandse naam is afgeleid van de woorden “herde” (kudde) en “moos” (mos) en verwijst naar het massaal op elkaar groeien van de plant in “kudden” mos.



Heermoes is eigenlijk een prehistorisch botanisch overblijfsel, nauw verwant aan de bomen die tijdens het Carboon -270 miljoen jaar geleden- groeiden. Deze bomen zijn de bron van steenkoollagen. In de Romeinse tijd gebruikte men heermoes als groente, dierenvoedsel en geneesmiddel. De oude Grieken pasten de plant als wondgeneesmiddel toe. In de volksgeneeskunde benutte men de plant vooral bij aandoeningen van nieren, blaas en urinewegen, als bloedstelpend middel, als gorgeldrank bij keelpijn of -toegevoegd in badwater- bij etterende wonden, huidzweren en huiduitslag. Daarnaast gebruikten de mensen heermoes bij botbreuken en weefselontstekingen om het genezingsproces te versnellen. Ook werd het aanbevolen als middel voor gezonde ogen, haren, nagels en huid. Chinese artsen schrijven de Equisetum hiemale voor bij oogklachten, dysenterie, griep, zwellingen en aambeien.


Toepassingen in de (moes)tuin:
Ik kan me voorstellen dat je niet echt blij bent wanneer heermoes in je (moes)tuin opduikt. Maar wanneer je het kruid in flinke hoeveelheden ter beschikking hebt, kan je maar beter van de nood een deugd maken.
Zoals gezegd, is heermoes een erg mineraalrijk kruid. Heel wat planten doe je een erg groot plezier met een extra gift aan mineralen, dus het mulchen met de afgesneden groene heermoesstengels is nog zo’n gek idee niet.
Bekender is de toepassing van heermoes als gier: Je laat een kilo groene heermoesplanten trekken in een emmer met 10 liter water, en dat gedurende een dag of tien. (Hou het goedje afgedekt: het gaat gisten en walgelijk ruiken!) Daarna kan je het (bij voorkeur verdund) gebruiken als een vloeibare meststof, of je besproeit er bijvoorbeeld door luis aangetasten planten mee. De zwarte luizen op onze tuinbonen gingen in elk geval vlot op de loop.
In plaats van een ‘gier’ kan je ook gewoon een afkooksel maken van dezelfde hoeveelheden plant en water, dat je gedurende drie kwartier laat sudderen. Gebruik dit dan als vloeibare meststof.

Heermoes bevat veel mineralen die goed zijn voor de composthoop en voor de grond waarop je heermoes laat verteren. Heermoes haalt de mineralen zeer diep vanuit de grond naar boven. Maar heermoes geeft wel het signaal dat er iets mis is met de grond. (Misschien groeit heermoes weelderig op grond die arm is aan mineralen in een poging zoveel mogelijk mineralen naar boven te halen om het evenwicht te herstellen.) Daarom is het goed om de heermoes die je uittrekt ter plekke te laten liggen. Het vergaat en aangezien de groene stengel onvruchtbaar is, is er geen probleem wat betreft uitzaaien.

zaterdag 3 september 2016

Sambal met pepers uit eigen tuin

Ik heb een leuke oogst rode pepers en tomaatjes!
lekker dus even een paar potjes sambal maken...

Ingrediënten:
  1. 500 gram pepers
  2. 2 tomaten
  3. ketjap
  4. 3 tenen knoflook
  5. 2 uien
  6. sap van 1 citroen
  7. lege schone potjes
Aan het werk:
  1. Maak de pepers schoon, haal de zaden eruit en hak ze grof. (draag handschoenen!)
  2. Snij de uien en tomaten in stukken en pers de knoflook.
  3. Doe alles in de keukenmachine en maal dit tot een redelijk fijne massa.
  4. Verwarm een beetje olie in een pan en doe je mengsel hierin.
  5. Citroensap en een flinke scheut ketjap toevoegen.
  6. Laat de sambal zo ongeveer een half uur pruttelen.
  7. Breng een pan met water aan de kook.
  8. Pak de potjes waarin je de sambal wilt doen. Laat deze even in het kokende water liggen.
  9. Haal ze eruit en vul de potjes vervolgens met de sambal.
  10. Zet ze omgekeerd (op de deksel dus) om af te koelen.
  11. Bewaar de sambal in de koelkast. 
  12. Tip: wanneer je de sambal in potjes doet zorg er dan voor dat er altijd een laagje olie overheen gaat hierdoor kan er minder zuurstof bij je sambal zodat de sambal veel langer houdbaar blijft.




donderdag 18 augustus 2016

Zelf een geweldige deodorant maken met o.a. lavendelolie

Regelmatig komen er berichten voorbij over de gevaren van het gebruik van deodorant en anti-transpirant. Er wordt bijvoorbeeld regelmatig gesuggereerd dat het gebruik van deo zou kunnen bijdragen aan borstkanker. De grote boosdoeners zijn de ingrediënten aluminium en parabenen.

Wat er van waar is, is nog maar de vraag maar om het zekere voor het onzekere te nemen is deodorant zelf maken geen gek idee. En gelukkig kan dit heel simpel en goedkoop met ingrediënten die waarschijnlijk al in je keukenkastje staan en bij veel mensen nog veel beter werkt dan gewone deodorant.

Deodorant zelf maken met dit recept geeft een perfecte crème deo. Je smeert een klein beetje onder je oksels en je bent echt de hele dag fris. Zelfs met hoge temperaturen en flinke inspanningen waarbij je veel gaat zweten is deze deo geweldig!
(zelf getest en het werkt!)

Deze deo is ook nog eens mild en verzorgend voor je huid.

Zo maak je hem:

 ingrediënten
  • 70 gram kokosolie (liefst biologisch) = +/- 4 eetlepels
  • 50 gram zuiveringszout (natrium bi carbonaat)
  • 15 gram maïzena = +/- 2 eetlepels
  • 13 gram glycerine = +/- 1 eetlepel
  • 10 druppels lavendel olie

    • Gewoon alles in een schone pot door elkaar roeren en klaar!
    • kokos olie wordt vloeibaar bij hogere temperaturen dus bewaar de deo koel zodat hij smeerbaar blijft.
ingrediënten


deodorant

zaterdag 6 augustus 2016

Groot Kaasjeskruid (Malva sylvestris), olie en zalf...


Groot Kaasjeskruid (Malva sylvestris)

Het groot kaasjeskruid is een 1-1½ m hoge vaste plant uit de kaasjeskruidfamilie. Regionale namen zijn onder meer hemdeknoopjes, juvverrooske, kasekenskruid, kattekaasjes, kerkbloem, mastellekens, mastellekenskruid en pastellekens.
Voor de oorsprong van de botanische naam Malva zijn ten minste twee verklaringen. De eerste verklaring stelt dat Malva is afgeleid van het Oudgriekse woord 'malassoo' = verzachten. De tweede verklaring is dat Malva is afgeleid van het Hebreeuwse woord 'malluah' = saladeachtige groente. De naam kaas is afgeleid van de vruchtvorm, die iets van een Goudse kaas wegheeft.

Malva voegt niet alleen een zoete smaak van culinaire specialiteiten, maar heeft ook medicinale voordelen voor o.a  de huid.

Malva is een plant die overvloedig groeit in de zon of schaduw en goed gedraineerd. Zowel de bloemen als de bladeren kunnen worden verzameld en gebruikt. Kaasjeskruid is een uitbundige bloeier die bijna de hele zomer bloeit. Deze plant bevat veel slijmstoffen en is daarom goed te gebruiken bij luchtwegontstekingen.

Culinaire toepassingen
Malva bloemen zijn mooi en hebben een zoete smaak, waardoor ze een geweldige optie voor het bijvullen of garnering taarten gebak, desserts en salades maakt.

De bladeren van de plant kaasjeskruid kunnen worden toegevoegd aan groene salades of gebakken met een beetje 'van olijfolie als bijgerecht. Ze kunnen ook worden gebruikt om kruidenthee, zalven, tincturen en kompressen maken.

Medicinaal gebruik
Malva is eeuwenlang gebruikt als een geneeskrachtig kruid.

Luchtwegen:
Slijmafvoerend, ontkrampend, ontstekingsremmend. Bij keelpijn, longontsteking, bronchitis en prikkel/droge hoest.
Spijsvertering:
Slijmvlies herstellend, ontstekingsremmend, licht laxerend.
Bij ziekte van Crohn, constipatie, ontstekingen van het maag-darmkanaal en prikkelbaar darmsyndroom (met constipatie).
Huid:
Verzachtend en hydraterend voor de huid. Bij droog eczeem, psoriasis, abcessen en steenpuisten.
Ontstekingsremmend.

Vrouwelijke  organen:
Ontstekingsremmend, slijmvlies herstellend.
Bij baarmoeder of eierstok-ontsteking.
Bij bevallingen als de weeën niet doorzetten.
Urinewegen:
Verzachtend, mild diuretisch (urine-afscheiding bevorderend).
Bij blaasontsteking, nierstenen, nierbekken-ontsteking en reuma.

Hier volgt een recept om zelf Malva-zalf te maken:

Eerst maak je Malva (kaasjeskruid)-olie
Benodigdheden:
– schoon glazen potje met deksel (minimaal 200 ml)
de bloemen van het Kaasjeskruid..voldoende om 3/4 deel van de pot mee te vullen!
– biologische olijfolie of zonnebloemolie (voldoende om de pot tot de rand mee te vullen)

Aan de slag:
1. Pluk bloemen op een moment dat ze zo droog mogelijk zijn, liefst tussen 12:00 en 15:00 `s middags in de volle zon. 

2.Giet de olie er overheen en zorg dat alle bloemen bedekt zijn met olie. 
3. Sluit de pot af met een deksel of een doek.
4. Plaats de pot op een warme plek in de zon; op de vensterbank of buiten. Laat de pot minimaal 3 weken staan. Af en toe schudden of omroeren met een schone spatel o.i.d.
5. Na minstens 3 weken zeef je de olie door een fijn vergiet/kaasdoek en is de olie klaar.

Dan maak je de zalf:
100 ml Malva(kaasjeskruid)olie
12 gram bijenwas
schoon bakje/potje
1. verwarm de olie in een pannetje au-bain-marie..
2. Voeg hieraan de bijenwas toe en warm het langzaam op.
3. Wanneer de bijenwas gesmolten is, schenk je de vloeibare zalf in het potje.
4. Laat de zalf afkoelen. De zalf is dan klaar voor gebruik.
Of:
De bijenwas in een pan au-bain-marie verwarmen tot het smelt. Als de bijenwas gesmolten is de kruidenolie al roerend toevoegen. Als er een mooie gelijkmatige vetmassa is ontstaan, de pan uit het waterbad nemen. Nog even goed roeren. Dan een uur laten rusten, nogmaals doorroeren en m.b.v. Een spatel in kleine potjes doen.

Goed gesloten is de zalf ongeveer een jaar houdbaar.


donderdag 4 augustus 2016

Lavendel

Lavendel is een cadeautje uit eigen tuin. 

Lavendelbloemen zijn zenuw-kalmerend, verzachtend, opbeurend en brengen je humeur weer in balans. Verder werkt het ook ontsmettend, bacteriologisch en pijnstillend.

Lavendel is de perfecte natuurlijke remedie om je zenuwen te kalmeren.
Voeg voor een goede nachtrust enkele druppeltjes lavendelolie toe aan je badwater. Wat je ook kan doen is je slapen en polsen besprenkelen en stress verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Masseer je slapen met een paar druppeltjes lavendelolie om je hoofdpijn te verlichten.
Heb je problemen met slapen? Druppel dan lavendelolie op je lakens of leg een zakje met lavendelzaadjes onder je hoofdkussen. Dat garandeert een diepe slaap.




Lavendel drogen:
Als je de geur van lavendel langer wilt behouden moet je de takjes drogen. Je kunt lavendel drogen in bosjes of als losse bloemen. Een bosje kun je gebruiken in bijvoorbeeld droogboeketten en losse bloemen zijn ideaal voor geurzakjes.

1. Vooral het tijdstip van oogsten in belangrijk. De bloemen moeten rijp zijn, maar niet zo rijp dat ze al van de plant afvallen. Als de plant net in bloei komt, dan is hij op zijn best. Oogst je te vroeg dan zullen ze minder geuren.
2. Oogst de lavendel op een zonnige en droge dag, in de ochtend of tegen de avond.
3. Knip de stengels op een redelijke lengte af en maak er bosjes van. Bind deze bosjes met een touwtje bij elkaar.
4. Hang de bosjes vervolgens op een plek met voldoende luchtcirculatie. Tijdens het drogen kunnen de touwtjes los gaan zitten, dus controleer dit af en toe.
5. Als je alleen de bloemen nodig hebt, dan kun je deze afknippen en gewoon op een schaal laten drogen.


Geurzakjes Als je dol bent op de lavendelgeur kun je zelf geurzakjes maken. Om dat te doen moet je de lavendelbloemen eerst drogen. Het maken van een geurzakje is verder vrij makkelijk. Je kunt de zakjes zelf in elkaar naaien, maar er zijn ook op veel plekken kleine stoffen cadeauzakjes te koop. Vul deze met de gedroogde bloemetjes en knoop dicht met een touwtje of naai ze dicht met en lintje ertussen zodat je de zakjes ook kan ophangen. Deze zakjes zorgen in de kledingkast of op het toilet voor een heerlijk frisse geur.


Lavendelolie Lavendelolie is verzorgend, ontspannend en werkt kalmerend. De olie kan gebruikt worden op het lichaam of in bad. Ook kan je het als ingredient gebruiken om creme te maken. Je hebt hiervoor gedroogde lavendelbloemen een plantaardige olie van goede kwaliteit (bijvoorbeeld olijfolie extra vierge of biologische zonnebloem olie) nodig.

Zo maak je het:

  • Doe de lavendelbloemen samen met de olie in een pot en schud goed. Zorg dat de pot ¾ gevuld is met bloemen en dat alles onder de olie staat om schimmelen te voorkomen.
  • De eerste paar dagen zullen de bloemen omhoog kruipen, als ze verzadigd zijn zakken ze in het potje naar beneden; kijk daarom tot die tijd elke dag even of ze nog onder de olie staan, roer even en zet weer weg.
  • Laat het minimaal drie weken trekken in de zon. Hoe langer je het mengsel laat trekken, hoe intenser de geur.
  • Giet het mengsel door een fijn filter in een schoon flesje (het liefst met donker glas). Knijp het filter goed uit.
    (ik gebruik zelf lege theezakjes, dat werkt prima en maakt de olie heel schoon)

  • Je lavendelolie is klaar voor gebruik!

Wil je liever zalf maken? Volg dan dit recept:
100 ml Lavendel-olie
12 gram bijenwas
schoon bakje/potje
1. verwarm de olie in een pannetje au-bain-marie..
2. Voeg hieraan de bijenwas toe en warm het langzaam op.
3. Wanneer de bijenwas gesmolten is, schenk je de vloeibare zalf in het potje.
4. Laat de zalf afkoelen. De zalf is dan klaar voor gebruik.
Of:
De bijenwas in een pan au-bain-marie verwarmen tot het smelt. Als de bijenwas gesmolten is de kruidenolie al roerend toevoegen. Als er een mooie gelijkmatige vetmassa is ontstaan, de pan uit het waterbad nemen. Nog even goed roeren. Dan een uur laten rusten, nogmaals doorroeren en m.b.v. Een spatel in kleine potjes doen.

Goed gesloten is de zalf ongeveer een jaar houdbaar. 

 

zaterdag 30 juli 2016

St. Janskruid, olie en zalf ....

St. Janskruid (Hypericum perforatum)

Sint Janskruid heeft gele bloemen in de vorm van een ster. Ze gaan open rond 24 juni, de feestdag van Sint Jan, genoemd naar Johannes de Doper. De rode kleurstof die uit de bloemen komt verwijst naar het bloed van Sint Jan, die onthoofd werd.
Het Sint Janskruid is een bekend middel uit de volksgeneeskunde en wordt tegenwoordig nog voorgeschreven bij depressiviteit. Het brengt het zonnetje weer in iemands leven terug.
Van de gele bloemen wordt Sint-Jansolie, ook wel Johannesolie genoemd, gemaakt.

Het Sint-Janskruid groeit in heel Europa, en je kunt het vinden in wegbermen, braakliggende akkers, langs spoorlijnen en natuurlijk gewoon in de tuin.

Als je er niet helemaal zeker van bent of je de juiste plant hebt gevonden dan kun je een blaadje tegen het licht houden. De Latijnse naam van de plant is namelijk Hypericum perforatum en perforatum wil zeggen: doorboord. Als je zo´n blaadje tegen het licht houdt, zie je inderdaad allemaal kleine gaatjes, de oliekliertjes. Je kan ook een bloemetje fijnwrijven tussen je vingers. Vaak zal er dan een rood/paarse verkleuring te zien zijn.

Waar kan je deze olie voor gebruiken?
Uitwendig:
-Zonnebrand
-Snij- en schaafwonden, brandwonden
(natuurlijk alleen die voor zelfbehandeling in aanmerking komen)
-Als massageolie bij winter handen en -voeten
-Tepelkloven
-Spier- en reumatische pijnen alsook ischiaspijn
-Kneuzingen
-Sportblessures en verrekkingen
-Bij oorpijn, een paar keer per dag een druppel op lichaamstemperatuur in het oor
-Pijnlijke littekens na een operatie
-Gordelroos
–Verwijderen van splinters
Sint-Jansolie heeft een verwarmende werking en stimuleert de bloedsomloop. Het is een zeer goede massageolie bij spierpijn, spit, verharde spieren en pijn in de nek. Maar ook voor allerlei gewrichtsaandoeningen als reuma, artritis en jicht kan het verwarmend en daarom pijnstillend werken, denk in dit verband ook aan RSI-klachten. Ook bij winterhanden - en voeten en doorbloedingproblemen van handen en voeten veroorzaakt door diabetes.

Let er wel op dat deze olie lichtgevoelig maakt, dus niet gebruiken vlak voor een zonnebad. Als u het na het zonnen de olie gebruikt bij een zonnebrand, reinig dan altijd zeer grondig de huid voordat u opnieuw de zon opzoekt.

Hier volgt een recept om zelf Sint Janskruid Olie te maken:
Benodigdheden:
– schoon glazen potje met deksel (minimaal 200 ml)
– St. Janskruid bloemblaadjes ..voldoende om ruim 3/4 deel van de pot mee te vullen!
– biologische olijfolie of zonnebloemolie (voldoende om de pot tot de rand mee te vullen)

Aan de slag:
  1. Pluk de bloemen op een moment dat ze zo droog mogelijk zijn, liefst tussen 12:00 en 15:00 `s middags in de volle zon. Ongeopende knopjes mogen ook mee.
  2. Giet de olie er overheen en zorg dat alle bloemen bedekt zijn met olie omdat z eanders kunnen gaan schimmelen.
  3. Sluit de pot af met een deksel of een doek.
  4. Plaats de pot op een warme plek in de zon; op de vensterbank of buiten. Laat de pot minimaal 3 weken staan. Af en toe schudden of omroeren met een schone spatel o.i.d.
  5. Bij zonnig kun je ze zelfs even buiten zetten, zodat er maar een dun laagje glas zit tussen de zon en je olie. Zonder zonnewarmte wordt de olie namelijk niet echt rood! Na een aantal dagen is er weer wat ruimte in je potje gekomen en kun je er nieuwe bloemen bij in doen om zo een nog krachtiger olie te krijgen.
  6. De kleur van de olie zal in een paar weken veranderen van geel naar rood.
  7. Na minstens 3 weken zeef je de olie door een fijn vergiet/kaasdoek/zeefje en is de olie klaar.
    Ik zeef het zelf door een leeg theezakje; die is nl heel fijn zodat de olie mooi schoon is.
    zie de foto's onderaan deze blog...

    Koel en donker bewaard is deze olie een jaar houdbaar.

    Omdat olie niet altijd handig is kan je met deze olie ook St. Jans-zalf maken:
    100 ml St. Jans-olie
    12 gram bijenwas
    schoon bakje/potje
    1. verwarm de olie in een pannetje au-bain-marie..
    2. Voeg hieraan de bijenwas toe en warm het langzaam op.
    3. Wanneer de bijenwas gesmolten is, schenk je de vloeibare zalf in het potje.
    4. Laat de zalf afkoelen. De zalf is dan klaar voor gebruik.
    Of:
    De bijenwas in een pan au-bain-marie verwarmen tot het smelt. Als de bijenwas gesmolten is de kruidenolie al roerend toevoegen. Als er een mooie gelijkmatige vetmassa is ontstaan, de pan uit het waterbad nemen. Nog even goed roeren. Dan een uur laten rusten, nogmaals doorroeren en m.b.v. Een spatel in kleine potjes doen.

    Goed gesloten is de zalf ongeveer een jaar houdbaar.




maandag 11 juli 2016

Goudsbloemzalf

Goudsbloem oftewel Calendula officinalis

 
Goudsbloem is een van de veelzijdigste kruiden. Calendula officinalis is populair als vrolijke tuinbloem, om zijn cosmetische en culinaire toepassingen, als verfplant en vanwege zijn vele geneeskrachtige eigenschappen. 

Omdat deze eenjarige plant het hele jaar door schijnt te bloeien, kreeg ze de botanische naam Calendula. Calendula is afgeleidt van het Latijnse woord "Calenda" wat elke eerste dag van de maand aangeeft. De naam geeft dus aan dat de plant op de eerste dag van elke maand bloeit. 

De oude Egyptenaren waarderden Calendula al vanwege haar verjongende eigenschappen. In Europa is de plant lang gebruikt in soepen en stoofpotten en om boter en kaas te kleuren. In Amerikaanse burgeroorlogen gebruikten artsen op het slagveld de Goudsbloem om open wonden mee te behandelen.
Goudsbloem is ook geassocieerd met de heilige maagd Maria. In Engeland is de plant met koningin Mary geassocieerd in de 17e eeuw. De Engelse naam voor Goudsbloem is ook "Marigold".

De goudsbloem heeft het naar zijn zin op een schrale zonnige plek en zal zich spontaan uitzaaien.

De bloemen zijn weersgevoelig.
Als de bloemen vroeg in de ochtend al geopend zijn wordt het mooi weer.

 De Goudsbloem bezit werkzame stoffen die het erg goed doen op de huid. Je kunt goudsbloemzalf (calendulazalf) inzetten bij schaafwonden, een ruwe of droge huid, kloven en zelfs snijwonden. Ook kan het worden gebruikt tegen acné. Maar je kunt het ook gewoon gebruiken in een lekkere huidcrème. De stoffen van de goudsbloem zijn verzachtend en ontstekingremmend. Het werd al in de middeleeuwen gebruikt als een natuurlijke antibiotica.
Dus doe je voordeel ermee: het is puur natuur.

Hier volgt een recept om zelf Goudsbloemzalf te maken:

Eerst maak je Goudsbloem-olie
Benodigdheden:
– schoon glazen potje met deksel (minimaal 200 ml)
– goudsbloemblaadjes (de oranje lintbloemen) ..voldoende om 3/4 deel van de pot mee te vullen!
– biologische olijfolie of zonnebloemolie (voldoende om de pot tot de rand mee te vullen)

Aan de slag:
1. Pluk bloemen op een moment dat ze zo droog mogelijk zijn, liefst tussen 12:00 en 15:00 `s middags in de volle zon. Haal de bloemblaadjes van de bloemknoppen en doe ze in een glazen schaal of pot, hoe meer blaadje des te beter de olie.
2. je kunt de bloemen meteen in een potje doen of eerst drogen...gedroogde bloemen zijn sterker dan verse bloemen.
3. Giet de olie er overheen en zorg dat alle bloemen bedekt zijn met olie.
4. Sluit de pot af met een deksel of een doek.
5. Plaats de pot op een warme plek in de zon; op de vensterbank of buiten. Laat de pot minimaal 3 weken staan. Af en toe schudden of omroeren met een schone spatel o.i.d.
6. Na minstens 3 weken zeef je de olie door een fijn vergiet/kaasdoek en is de olie klaar.

Dan maak je Goudsbloem-zalf:
100 ml Goudsbloem-olie
12 gram bijenwas
schoon bakje/potje
1. verwarm de olie in een pannetje au-bain-marie..
2. Voeg hieraan de bijenwas toe en warm het langzaam op.
3. Wanneer de bijenwas gesmolten is, schenk je de vloeibare zalf in het potje.
4. Laat de zalf afkoelen. De zalf is dan klaar voor gebruik.
Of:
De bijenwas in een pan au-bain-marie verwarmen tot het smelt. Als de bijenwas gesmolten is de kruidenolie al roerend toevoegen. Als er een mooie gelijkmatige vetmassa is ontstaan, de pan uit het waterbad nemen. Nog even goed roeren. Dan een uur laten rusten, nogmaals doorroeren en m.b.v. Een spatel in kleine potjes doen.

Goed gesloten is de zalf ongeveer een jaar houdbaar. 

..droog de lintbloemen op een op een niet te warme, luchtige, stofvrije, plek ( niet in de zon!)
op een rooster of een dunne (thee)doek.


de olie heeft ruim 6 weken in de zon gestaan en heeft een mooie oranje kleur gekregen!

soms heb ik mazzel en krijg ik van de imker een potje bijenwas!
au bain marie verwarmen dus!

je kan ook bijenwas korrels kopen ...